Wielu rodzic\u00f3w ma\u0142ych dzieci uskar\u017ca si\u0119 na problem wymuszania przez dziecko krzykiem tego, czego ono pragnie. Czasem dotyczy to istotnych potrzeb i obaw, jak krzyk o to, by nie pozostawa\u0107 samemu w sypialni. Czasem jednak metoda krzyku, histerii, niepohamowanego p\u0142aczu s\u0142u\u017cy dzieciom by mog\u0142y pozyska\u0107 mo\u017cliwo\u015b\u0107 ogl\u0105dania bajki, zjedzenia ciastka czy odebrania bratu jego zabawki. Rodzice pytaj\u0105 jak mog\u0105 sobie poradzi\u0107 w tych sytuacjach i nazywaj\u0105 dziecko ma\u0142ym terroryst\u0105. Zanim znajdziemy rozwi\u0105zania warto zastanowi\u0107 si\u0119 nad tym, co dzieje si\u0119 w rodzinnym ta\u0144cu przy melodii krzyk\u00f3w i p\u0142aczu.<\/p>\n
Dziecko trzyletnie zwykle ju\u017c do\u015b\u0107 dobrze komunikuje swoje potrzeby. Potrafi wyrazi\u0107 s\u0142owami wi\u0119kszo\u015b\u0107 swoich my\u015bli i nawet je\u015bli nie m\u00f3wi jeszcze wyra\u017anie i u\u017cywa s\u0142\u00f3w przez siebie wymy\u015blonych, to dla doros\u0142ych, a nawet innych dzieci przewa\u017cnie jest zrozumia\u0142e. Zwykle dzieci trzyletnie s\u0105 urocze, zabawne, pe\u0142ne pasji odkrywania \u015bwiata, humoru i czu\u0142o\u015bci. Jednak kiedy pojawia si\u0119 u nich nag\u0142e pragnienie czego\u015b widz\u0105 \u015bwiat bardzo jednoznacznie, zaw\u0119\u017cony do \u201etu i teraz\u201d i do konieczno\u015bci natychmiastowego zdobycia upragnionej rzeczy. Ponadto nie s\u0105 do\u015b\u0107 rozwini\u0119te emocjonalnie, by samodzielnie odroczy\u0107 uzyskanie tego, czego chc\u0105, a tym bardziej by przemy\u015ble\u0107 strategi\u0119 rozmowy z rodzicem. Pierwsz\u0105 reakcj\u0105 dziecka jest krzyk, p\u0142acz, a je\u015bli oci\u0105gamy si\u0119 z realizacj\u0105 jego pragnienia lub zaczynamy negocjowa\u0107 inne rozwi\u0105zania trzylatek mo\u017ce kopa\u0107, rzuca\u0107 zabawkami lub k\u0142a\u015b\u0107 si\u0119 w rozpaczy na pod\u0142og\u0119. To chwila trudna do wytrzymania dla rodzica, kt\u00f3ry mo\u017ce traci\u0107 cierpliwo\u015b\u0107 i r\u00f3wnie\u017c zacz\u0105\u0107 krzycze\u0107, izolowa\u0107 si\u0119, odcina\u0107 emocjonalnie, albo z obaw o bezpiecze\u0144stwo dziecka, czy dla uzyskania ciszy i spokoju ust\u0105pi\u0107 mu w tej eskalacji emocji. Zapewne nast\u0119pnym razem dziecko wyci\u0105gnie wnioski i z takiej sceny zrozumie, \u017ce musi krzycze\u0107 jeszcze g\u0142o\u015bniej i znacznie wcze\u015bniej, \u017ceby szybciej dosta\u0107 to, czego chce. Rodzic, kt\u00f3ry nie takiego wniosku chce nauczy\u0107 swoje dziecko powinien cofn\u0105\u0107 si\u0119 w nast\u0119pnej sytuacji do tej sceny i samego jej pocz\u0105tku, czyli pierwszych \u0142ez, pierwszego okrzyku. Rodzicowi mo\u017ce by\u0107 trudno zrozumie\u0107, \u017ce ten krzyk nie jest aktem terroru, ani szanta\u017cem, ani te\u017c \u015bwiadom\u0105 pr\u00f3b\u0105 pokonania rodzica, a jedynie aktem rozpaczy, kiedy trzyletni maluch nie wie, \u017ce jego umiej\u0119tno\u015bci j\u0119zykowe wystarczy\u0142yby do porozumienia, a jednocze\u015bnie bardzo pragnie czego\u015b ju\u017c w tej chwili. Czuje si\u0119 wtedy bezradny, smutny, rozczarowany, roz\u017calony. Kiedy rozumiemy, \u017ce si\u0142a reakcji dziecka jest jedynie wyrazem nieujarzmionych, niezrozumia\u0142ych dla ma\u0142ego cz\u0142owieka emocji \u0142atwiej nam uspokoi\u0107 w\u0142asne i zachowa\u0107 si\u0119 racjonalnie, w spos\u00f3b pomocny, zamiast r\u00f3wnie\u017c krzycze\u0107 lub bezradnie ulega\u0107. Rodzic mo\u017ce w\u00f3wczas pom\u00f3c swojemu dziecku poradzi\u0107 sobie z tymi silnymi emocjami, zrozumie\u0107 jego cierpienie, odnosz\u0105c si\u0119 do niego s\u0142owami akceptacji uczu\u0107, np. \u201e widz\u0119, \u017ce bardzo ci na tym zale\u017cy, pewnie jest ci przykro\u201d. Jednocze\u015bnie, je\u015bli trzeba, nadal utrzyma\u0107 swoj\u0105 decyzj\u0119, by nie da\u0107 mu czego\u015b, czego dziecko nie powinno w tej chwili dosta\u0107. Dziecko, kt\u00f3re zosta\u0142o wys\u0142uchane, empatycznie zrozumiane, \u0142atwiej przyjmie nasze argumenty i rozwi\u0105zania sytuacji.<\/p>\n
Oto co jeszcze b\u0119dzie pomocne rodzicowi:<\/p>\n
Dagmara Kiercel<\/p>\n
pedagog, psychoterapeuta<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Wielu rodzic\u00f3w ma\u0142ych dzieci uskar\u017ca si\u0119 na problem wymuszania przez dziecko krzykiem tego, czego ono pragnie. Czasem dotyczy to istotnych potrzeb i obaw, jak krzyk o to, by nie pozostawa\u0107 samemu w sypialni. Czasem jednak metoda krzyku, histerii, niepohamowanego p\u0142aczu s\u0142u\u017cy dzieciom by mog\u0142y pozyska\u0107 mo\u017cliwo\u015b\u0107 ogl\u0105dania bajki, zjedzenia ciastka czy odebrania bratu jego zabawki. Rodzice pytaj\u0105 jak mog\u0105 sobie […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":808,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[23],"tags":[],"class_list":["post-1256","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-artykuly"],"yoast_head":"\n